حس خوبی داشت امروز . تو جلسه دفاع دکترا یکی از اساتیدمون بودم به دعوت خودش . و بعدش سرخورده گشتم به شدت ! سر تمام ظلم هایی که خودم در حق خودم کردم .. البته خیلیاشم دست من نبوده .. شرایطشو عوامل بیرونی پیش اوردن ... در کمترین حالتش باید ترم سه ارشدمو طی میکردم و ترم آینده به دنبال کارای پایان نامه ! ولی خب ...اون موقع ک تو بهترین حالم بودم ، دلم میخواس با خنده های یکی مست شم ، اما از فرط دلتنگی در توالت گریه میکردم ! گم شدم ... گم شدم ... گم شدم ! هنوزم خودمو پیدا کردم به اون صورت که شایستس ! وقتی از خودت و دلتنگیت به صورت پابلیک حرف به میون میاری ، یعنی در جدال با هم

مثل آسمانی که پریدنت را ،

مثل خزانی که ندیدنت را ،

+ رقص روی سیمخاردار !

انتظار عشق مولوی گونه و صد در صد خالص ، از دختر متولد عِی پریل هزار و نهصد و نود و هفتی که

تازه وارد دانشگاه شده و در این بحبوحه ی اسکل بازار حاصل از نگاه جنس مخالف ، با ولع خاصی

از غذای سلف عکس میگیره و میذاره تو استوری اینستاش ، مثل اینه که انتظار داشته باشی حامد پهلان

مکتب مجید خراطها رو دنبال کنه !

+ ثابت کردین که در بحث استوری هم میتونیم به عنوان "ک*شرترین" نایل شویم !

من رو به تو ، تو رو به من ، رو به خزانی تماماً بن بست چشم هایی که از هذیان گویه های شب عقده میبست خواب می دیدم هر روز آشوب آینده ام را در کوری گریستن و پوزخند های ساینده ام را تسلسل دست هایم رو به دکمه های پیراهنت را در عین رفتن ، ماندن و در عین ماندن رفتنت را پاییز و هراس تبدار قدم زدن با خودی که ناآشناست گوش کن ، اعترافات هرزگی جهانم ، عصیانی آشناست خواب می بینم شمعدانی تنم می گریزد از ساقه هایش درختم ،دارکوب غمگینی که گریه میکند روی شاخه هایش قاصدکی که ترکش باران میشود سهم تصمیمات جابجایش تُو بهشتی که پیوسته توهم می چکد از ممنوعه ی سایه هایش

خواب می بینم سقوط کردم از شعر تنت ، توی رگم خونی نیست

سیاهیِ قهوه ای چشمانت از آن فاصله ، این نشانه ی خوبی نیست /

این واژه ی له شده توی خیابان ، من ، شبیه این من نیست

متروکه ای رو به خورشید و هیچ پنجره ای درون این تن نیست ...!

+ پست کامل به زودی .